Ἐπßσης
ἀνεφÝρθη στÜ πνευματικÜ μÝσα ἀγωγῆς τοῦ παιδιοῦ
ἀπü τÞν ἐμβρυικÞ ἡλικßα, ἐν συνεχεßᾳ στÞ νηπιακÞ
καß μετÜ ταῦτα. Στü σημεῖο αὐτü εὐχαρßστησε καß
ἐπÞνεσε τοýς πατÝρες καß τßς μητÝρες, ποý μÝ τÞν ἐνÜρετη ζωÞ τους
ἑτοιμÜζουν τÜ παιδιÜ τους καß τÜ προσφÝρουν στÞν κοινωνßα κυρßως στÞν
Ἐκκλησßα, προκειμÝνου νÜ ἱερατεýσουν.
Ὁ Σεβασμιþτατος
ἀνεφÝρθη στü ὅτι στÞν ἹερÜ ΜητρüπολÞ μας ὑπÜρχει μεγÜλη
προσÝλευση νÝων ἀνθρþπων στÞν Ἱερωσýνη καß στüν Μοναχισμü.
«Αὐτü, εἶπε,
ὀφεßλεται στÞν καλλιÝργεια τῶν παιδιῶν στü σπßτι, ἀπü
τοýς γονεῖς καß τü οἰκογενειακü περιβÜλλον.
ΣÞμερα, συνÝχισε ὁ Ἐπßσκοπος, πρÝπει νÜ ἀναλÜβουμε ὅλοι τßς εὐθýνες μας ἔναντι
τῶν παιδιῶν μας, γιατß αὐτÜ θÜ γßνουν οἱ αὐστηροß
κριταß μας γιÜ τßς ὅποιες παραλεßψεις μας ἀπÝναντß τους.
Δυστυχῶς, εἶπε,
ὑπÜρχουν γονεῖς ἀδιÜφοροι γιÜ τÜ πνευματικÜ ζητÞματα.
Προσπαθοῦν μüνο μÝ τÜ ὑλικÜ ἀγαθÜ, ποý εἶναι φθαρτÜ καß
ψεýτικα νÜ μεγαλþσουν τÜ παιδιÜ τους. Ἔτσι ὅμως, τÜ
ἀδικοῦν γιατß τÜ μεγαλþνουν μÝ ἀναπηρßα καß
ἀνισορροπßα, ἀφοῦ ἀγνοοῦν τüν πνευματικü παρÜγοντα καß τÞν ἀξßα
του στÞ ζωÞ τοῦ ἀνθρþπου.
ἈλλÜ καß κÜποιοι
ἄλλοι γονεῖς προσπαθοῦν μÝ νÝες σκÝψεις καß ἰδÝες
ἤ ἰδεολογßες νÜ μεγαλþσουν τÜ παιδιÜ τους, φοβοýμενοι ἤ
ἀρνοýμενοι νÜ τÜ ἐμπιστευθοῦν στÞν Ἐκκλησßα, ὅπου
ὑπÜρχει ἡ ὄντως ζωÞ.
Καß κατÝληξε ὁ Σεβασμιþτατος: Βοηθῆστε τÜ παιδιÜ νÜ
μεγαλþσουν σωστÜ, νÜ ζÞσουν πραγματικÜ τÞν ἀληθινÞ ζωÞ καß ὄχι νÜ
περνοῦν τüν καιρü τους, σÜν ἁπλÝς βιολογικÝς ὑπÜρξεις. ΘÜ
μᾶς ζητÞσῃ ὁ Θεüς λüγο γι’ αὐτü τü θÝμα. ΣÝ μᾶς
τοýς Κληρικοýς, στοýς Γονεῖς, στοýς ΔασκÜλους. Ἄς ἐπιτελÝσουμε
τü χρÝος μας ἔναντι Θεοῦ καß ἀνθρþπων.
·
Καθ´
ὅλη τÞν διÜρκεια τοῦ Ἑσπερινοῦ, ἀλλÜ καß κατÜ τÞν
διÜρκεια τῆς νυκτüς ποý ἐτελεῖτο στüν Ἱερü Ναü, ἡ
ἹερÜ Ἀγρυπνßα, τü προσκýνημα ἦτο ἀσταμÜτητο.
·
ἈνÞμερα
ἐτελÝσθη Ἀρχιερατικü Συλλεßτουργο ἀπü τοýς ΣεβασμιωτÜτους
Μητροπολßτας ἈτλÜντας κ. ἈλÝξιο καß Πατρῶν κ. Χρυσüστομο,
ὁ ὁποῖος ἐχειροτüνησε Πρεσβýτερο τüν εὐλαβÝστατο
ΔιÜκονο τοῦ Ναοῦ, Παῦλο Σπßνο.
Ὁ χειροτονηθεßς
Πρεσβýτερος σÝ σýντομη προσλαλιÜ τοῦ ἀνεφÝρθη στÞν κατÜ Θεüν πορεßα
του, στÞν ὁποßαν τüν ἐβοÞθησαν οἱ γονεῖς του, οἱ
πνευματικοß πατÝρες καß ἡ ἀγÜπη τοῦ ΣεβασμιωτÜτου
Μητροπολßτου μας. ΤÝλος ἐπεκαλÝσθη τÞν θαυμαστÞ προστασßα τῆς
Ὑπεραγßας Θεοτüκου τῆς ΠαντανÜσσης, ὥστε νÜ
ἀγωνισθῇ στüν στßβο τῶν πνευματικῶν ἀγωνισμÜτων
μÝσα ἀπü τÞν Ἱερωσýνη ποý
τοῦ χÜρισε ὁ Θεüς, πρüς δüξαν τοῦ Παναγßου Ὀνüματος
αὐτοῦ καß σωτηρßαν τῶν ἀνθρþπων.
Ὁ Μητροπολßτης
μας στÞν ὁμιλßα του κατÜ τÞν ὥρα τῆς χειροτονßας,
ἀνεφÝρθη στÞν μεγßστη δωρεÜ τοῦ Θεοῦ πρüς ἡμᾶς,
ὥστε παρ´ ὅτι εἴμεθα συμπεπλεγμÝνοι μÝ τÜ βιοτικÜ, νÜ δυνÜμεθα
νÜ γινþμεθα Ἱερεῖς καß νÜ λαμβÜνωμε τοιαýτην χÜριν, ἥν
οὔτε ἀγγÝλοις οὔτε ἀρχαγγÝλοις ἔδωκεν ὁ
Θεüς. Ἐπßσης ὁ Σεβασμιþτατος ὑπενθýμισε στüν χειροτονηθÝντα,
ὅ,τι εἶχε τÞν ξεχωριστÞ ΧÜρη ἀπü τüν Θεü νÜ χειροτονηθῇ
ΔιÜκονος στüν Ἱερü Ναü τοῦ Ἁγßου Ἀποστüλου
ἈνδρÝου Πατρῶν, στßς 28 Ἰανουαρßου τοῦ ἔτους
2007, ἐνþπιüν τῆς χαριτοβρýτου καß ἁγßας ΚÜρας τοῦ
ἐν Ἁγßοις Πατρüς ἡμῶν ἸωÜννου Ἀρχιεπισκüπου
Κωνσταντινουπüλεως, τοῦ Χρυσοστüμου, ἡ ὁποßα εἶχε
μεταφερθῆ στÞν πüλη μας ἀπü τü Ἅγιον Ὅρος πρüς
εὐλογßαν καß ἁγιασμüν τοῦ φιλοθÝου καß φιλαγßου Λαοῦ
μας.
ἘπειδÞ,
εἶπε ὁ Σεβασμιþτατος στüν νεοχειροτονηθÝντα, ἔχεις
αὐτüν τüν σýνδεσμο μÝ τüν μεγÜλο αὐτü ΠατÝρα καß ΔιδÜσκαλο
τῆς Ἐκκλησßας μας, θÜ σοῦ ὑπενθυμßσω τß λÝγει, μεταξý
ἄλλων γιÜ τÞν Ἱερωσýνη, ὥστε καß ἐσý νÜ διδαχθῇς,
ἀλλÜ καß τü χριστεπþνυμο πλÞρωμα τῆς Ἐκκλησßας μας.
Ἄκουσον τß ὁ Θεῖος
Χρυσüστομος ἀναφÝρει: «Ἱερωσýνη καß αὐτῆς
τῆς βασιλεßας σεμνοτÝρα καß μεßζων ἐστßν ἀρχÞ. Ὁ
τῆς Ἱερωσýνης θρüνος ἐν οὐρανοῖς ἵδρυται
καß τÜ ἐκεῖ διÝπειν ἐπιτÝτραπται. Τßς ταῦτα φησßν; Αὐτüς
ὁ τοῦ οὐρανοῦ Βασιλεýς. «Ὅσα γÜρ ἄν δÞσητε, φησßν, ἐπß τῆς γῆς, ἔσται
δεδεμÝνα ἐν τοῖς οὐρανοῖς».
Τßς ταýτης ἴσον
γÝνοιτ´ ἄν τιμῆς; Ἀπü τῆς γῆς τÞν ἀρχÞν
τῆς κρßσεως λαμβÜνει ὁ Οὐρανüς. ἘπειδÞ ὁ ΚριτÞς
ἐν τῇ γῇ κÜθηται, ὁ Δεσπüτης ἕπεται τῷ δοýλῳ
καß ἅπερ ἄν οὗτος κρßνη, ταῦτα ἐκεῖνος
ἄνω κυροῖ. Καß μÝσος τοῦ Θεοῦ καß τῆς τῶν
ἀνθρþπων φýσεως ἔστηκεν ὁ Ἱερεýς, τÜς
ἐκεῖθεν τιμÜς κατÜγων πρüς
ἡμᾶς καß τÜς παρ´ ἡμῶν ἱκετηρßας ἀνÜγων
ἐκεῖ. Ὀργιζüμενον αὐτüν τῇ κοινῇ
καταλλÜττων φýσει, προσκεκρουκüτας ἡμᾶς ἐξαρπÜζων τῶν
ἐκεßνου χειρῶν”. (Ἰωαννου
Χρυσοστüμου, εἰς Ἠσαΐαν, ὁμιλßα Ε´ 1. ΕΠΕ 8Α, 410-412 -
MG 56-130).
Ὁ Σεβασμιþτατος
ἀνÝλυσε λεπτομερῶς τü ὡς ἄνω χωρßον καß μÝ λüγια βαθειÜ
πνευματικÜ καß κατανοητÜ ἔδωκε νÜ ἀντιληφθοῦν οἱ πÜντες
α) τü μÝγεθος τῆς δωρεᾶς τοῦ Θεοῦ πρüς τüν ἄνθρωπο,
ὥστε νÜ δýναται νÜ γßνεται Ἱερεýς καß β) τÞν ἀξßα τῆς
χαρισματικῆς καß Μυστηριακῆς Ἱερωσýνης ἄνευ τῆς
ὁποßας Ἐκκλησßα δÝν δýναται νÜ ὑπÜρξῃ.
ΤÝλος εὐχÞθηκε
ἀπü καρδßας στüν νÝο Πρεσβýτερο νÜ ζÞσῃ ἐν εὐλογßαις
πολλαῖς καß νÜ ἀγωνισθῇ, ὥστε νÜ εὐαρεστÞσῃ
Θεῷ καß ἀνθρþποις.
·
ΣτÞν
Θεßα Λειτουργßα συμμετεῖχαν οἱ βουλευτÝς Μιχ. Μπεκßρης, Νικ.
Νικολüπουλος, ὁ ΝομÜρχης Ἀχαΐας Δημ. Κατσικüπουλος,
Νομαρχιακοß καß Δημοτικοß Σýμβουλοι, ἐκπρüσωποι ἄλλων
Ἀρχῶν καß ΦορÝων καß πλῆθος πιστῶν, οἱ
ὁποῖοι κατÝκλυσαν τüν Ναü τῆς ΠαντανÜσσης καß τοýς γýρω
χþρους αὐτοῦ.
·
Τü
ἀπüγευμα τῆς ἡμÝρας τῆς ἑορτῆς
ἐτελÝσθη ἐν πληθοýσῃ Ἐκκλησßᾳ, ὁ
Ἑσπερινüς καß ὁ Παρακλητικüς Κανþν πρüς τÞν Ὑπεραγßαν
Θεοτüκον.
|